जर पौराणिक कथांच्या रहस्यमय पात्र राहु आणि केतु माणसांच्या रूपात आपल्या जगात उतरले, आमच्या पापांचे आरसा दाखवले आणि कोणत्यातरी अदृश्य शक्तीच्या इशाऱ्याने चांगुलपणा–वाईटपणा यांचा हिशोब जुळवू लागले, तर काय होईल? याच मनोरंजक कल्पनेवर ‘राहु-केतु’ ही चित्रपटाची पायाभूत रचना आहे. ही फिल्म लोककथा, धार्मिक ग्रंथ आणि नैतिक कथांचा स्पर्श करते; कितीही वाईट आकर्षक असले तरी त्याचा शेवट ठरलेला असतो आणि चांगुलपणा कोणत्यातरी मार्गाने मार्ग शोधतो.
लेखक-दिग्दर्शक विपुल विग (Vipul Wig)(फुकरे फ्रँचायझीशी संबंधित) यांनी पौराणिक घटक हलके-फुलके, जवळजवळ मुलांनुरूप अंदाजात सादर करण्याचा प्रयत्न केला आहे. पुलकित सम्राट (केतु) आणि वरुण शर्मा (राहु) यांची जोडी आपोआपच कॉमिक भरोसा निर्माण करते. चित्रपटाची सुरुवातच दर्शवते की ही कोणतीही जड माइथोलॉजिकल ड्रामा नाही, तर जादूई अफरातफरी, मैत्री आणि सिच्युएशनल कॉमेडीने भरलेली फन राईड आहे.
कथा हिमाचल प्रदेशच्या एका छोट्या शहरापासून सुरू होते, जिथे लेखक चूरू लाल शर्मा (मनु ऋषि चड्डा) आपल्या नशीब आणि कलमाने त्रस्त असतो. त्यावेळी रहस्यमय फूफाजी (पीयूष मिश्रा) प्रवेश करतात, जिनकडे एक जादूई डायरी/पुस्तक आहे, जी नशीब लिहिते. याच पुस्तकातून राहु आणि केतु जन्म घेतात, जे शहरात अपशकुन मानले जातात, पण प्रेक्षकांसाठी मुख्य एंटरटेनमेंट बनतात. चित्रपट हळूहळू सांगतो की भयापेक्षा कर्म समजणे महत्त्वाचे आहे. हा संदेश विशेषतः मुलं आणि कुटुंबीय प्रेक्षकांसाठी प्रभावी ठरतो.
‘राहु-केतु’ ची कॉमेडी प्रामुख्याने सिच्युएशन्सवर आधारित आहे. वरुण शर्माचे एक्सप्रेशन-ड्रिव्हन ह्यूमर आणि पुलकित सम्राटची सहज चुलबुलाहट अनेक सीन जिवंत करतात. फूफाजी (पीयूष मिश्रा) रहस्य आणि मजा दोन्ही घालतात. विपुल विगचे दिग्दर्शन आत्मविश्वासपूर्ण आहे आणि कॉमेडी सिच्युएशनपासून निस्संदिग्ध वाटते. हिमाचलच्या लोकेशन्स चित्रपटाला व्हिज्युअली फ्रेश बनवतात, पण संगीत कमकुवत आहे.
वरुण शर्मा राहुच्या रूपात निरंतर हसवतात, पुलकित सम्राट केतूमध्ये सहज आणि मासूम दिसतात. पीयूष मिश्रा फूफाजी म्हणून प्रभावी आहेत. अमित सियाल, सुमित गुलाटी आणि शालिनी पांडे यांनीही मर्यादित वेळेत आपली छाप सोडली.पुलकित-वरुणची जोडी फुकरेची आठवण करून देते. जिथे फुकरेची मस्ती सलग आणि बेपरवाह होती, तिथे ‘राहु-केतु’ मध्ये हसण्याचे क्षण बिखरेलेले आहेत. चित्रपट बुरा नाही, पण अपेक्षा जास्त असल्यामुळे तो किंचित दबलेला वाटतो.
‘राहु-केतु’ ही एक हलकी-फुलकी फन राईड आहे, जी हसवायला येते आणि काही ठिकाणी यशस्वी ठरते. मुलांसोबत किंवा थकलेल्या दिवसानंतर बिनधास्त पाहण्यासाठी ठीक आहे. पौराणिक कल्पना, रंगीत पात्रे आणि पुलकित-वरुणची केमिस्ट्री पाहण्यासारखी आहे. फिल्म रिव्ह्यू: राहु-केतु – स्टार रेटिंग: ३ / ५,पर्द्यावर: १६ जानेवारी २०२६,दिग्दर्शक: विपुल विग
जर आपण फुकरे-स्तरीय सलग हसू किंवा अत्यंत मजबूत कथा अपेक्षित केली, तर थोडी निराशा होऊ शकते. कल्पना छान आहे, परंतु ती पूर्णपणे साधलेली नाही. सीक्वेलचा संकेत मिळाला आहे; आशा आहे की पुढच्या भागात विपुल विग त्या कमतरतांवर काम करतील आणि राहु-केतुची ही जादुई दुनिया अधिक प्रभावी होईल.
दैनिक बोंबाबोंबचा व्हॉट्सॲप ग्रुप जॉईन करण्यासाठी या लिंकवर क्लिक करा
हेही वाचा
इमरान खानची गर्लफ्रेंड लेखा वाशिंगटन कोण आहे? संघर्षाच्या काळात ठरली खरी आधार
